توجه به حوزۀ بازتوانی وپبشرفت آن، درواقع به دلیل وجود بخش عظیمی از افراد مبتلا به اختلالات روانپزشکی است که به واسطۀ بیماری، ناتوانی طولانی‏مدت را تجربه می‏کنند. بازتوانی روانی- اجتماعی، فرایندی‏است که درآن فرصت برای افرادی که به واسطۀ اختلال روانی دچارمعلولیت ونقصان شده‏اند، فراهم می‏آید تا به سطح مناسبی ازعملکرد مستقل دراجتماع برسند. این فرایند توسط متخصصان سلامت روان و با همکاری بیماران، خانواده‏هایشان و جامعه شروع‏شده و به‏وسیلۀ برنامه‏ریزان سیاسی حمایت می‏شود و هدف آن به حداکثر رساندن توانایی‏های فرد است. بسیاری از بیماران با دستیابی به خدمات مبتنی بر شواهد با کیفیت بالا  وبا ایجاد رابطۀ درمانی مناسب همراه با توانمندسازی  و واقع‏بینی  می‏توانند نقش قابل قبولی در زندگی اجتماعی داشته باشند. این کتاب تلاشی برای پاسخ به این سوال است که برای افرادی که به واسطۀ بیماری‏های شدید روانپزشکی دچار آسیب شده‏اند، چه می‏توان کرد.