کتاب مارکسیسم و روانکاوی (Marxism and Psychoanalysis) اثر روبن اسبورن (Reuben Osborn) بررسی نظریۀ روانکاوی توسط مارکسیست‌ها را مد نظر قرار می‌دهد و در عین حال، ارزیابی مارکسیسم به وسیلۀ روانکاوها را در دستور کار دارد؛ از سوی دیگر، هر دوی این رویه‌ها را به صورت کلی و جامع بررسی می‌کند. روبن اسبورن در این اثر کوشیده است روابط متقابل بین ابعاد مختلف زندگی ذهنی انسان را با تکیه بر توصیفات فروید شرح دهد و جهان عینی فرایندهای اقتصادی و اجتماعی را با نگاهی به مارکسیسم تشریح کند. در واقع استدلال اصلی این است که نظریۀ فروید و مارکس در تقابل با یکدیگرند، اما به هیچ وجه ناقض هم نبوده و نیستند و به نوعی مکمل همدیگرند.
نظریۀ روانکاوی زیگموند فروید دیدگاه جامعی است که تمام جنبه‌های مختلف شخصیت انسان و همچنین درمان اختلالات شخصیتی را در بر می‌گیرد. این نظریه برای نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم مطرح شد. بر اساس نظریۀ روانکاوی فروید، تعارض‌های ناخودآگاه بین بخش‌های مختلف روان را می‌توان علت اصلی رفتارهای نابهنجار فردی دانست. روبن اسبورن نیز در کتاب مارکسیسم و روانکاوی جنبه‌های مختلفی از نظریۀ روانکاوی را مورد بررسی قرار می‌دهد.
کتاب مارکسیسم و روانکاوی در دو بخش (نظریه‌های فروید، فروید و مارکس) و هشت فصل نگارش شده است. روبن اسبورن در بخش اول کتاب (فصل 1 تا 4) به نظریه‌های فروید و به ویژه نظریۀ روانکاوی می‌پردازد و در بخش دوم کتاب (فصل 5 تا 8) آرا و نگرش‌های فروید و مارکس و اشتراکاتشان را مورد بررسی قرار می‌دهد. همچنین نویسنده در آخرین فصل کتاب، دربارۀ نوع تأثیری که انتظار می‌رود دانش روانکاوی بر کار سیاسی مارکسیست‌ها داشته باشد، پیشنهاداتی ارائه می‌کند.