«ذره ای پشیمان نیستم.» تابه حال چنین حرفی به گوشتان خورده؟ افراد بادی به غبغب می اندازند و با افتخار آن را به زبان می آورند و آدم خیال می کند با فیلسوفی دنیادیده طرف است. اما این جمله و احساساتی مانند آن خیالاتی بیش نیستند و حتی اگر حقیقت داشته باشند، برای ادامه روند زندگی خطرناک اند. پشیمانی جزئی جدانشدنی از زندگی تمامی انسان هاست. مهم این است که با پشیمانی چطور مواجه شویم و چگونه از قدرت آن برای تصمیم گیری بهتر، عملکرد مناسب تر و دستیابی به معنای والاتر زندگی استفاده کنیم.
پس از چند سالی که در فضای علمی بوده ام و به مغفول ترین احساساتمان اندیشیده ام، آنچه در دیگران کشف کرده ام در خودم نیز یافته ام: پشیمانی مرا به انسان بدل می کند. پشیمانی عملکرد مرا بهتر می کند. پشیمانی به من امید می دهد.